48ste Internationaal Volleybaltornooi
Met dezelfde mensen als de vorige twee jaren zetten we ook samen de schouders onder deze editie: Anneleen, Wendy, Tim, Dieter, Sandra, Gunther, Femke, Bert, Yassin en ikzelf (Linda), met extra ondersteuning van Evy en Sara, en de vaste opbouwcrew vnl. onze vobog heren & vrienden.
Zoals gewoonlijk kwam het inschrijfformulier al half januari online en de respons was onmiddellijk veelbelovend. Na het competitieseizoen, eind april, begin mei, werd er meer en meer vergaderd om alle vaste taken goed uit te werken, alle vergunningen en afspraken met stad en politie op te volgen en misschien ook eens iets nieuws uit te proberen.
De laatste twee weken zijn altijd een sprint naar de finish, met onderweg steevast nog enkele onverwachte hindernissen. Maar alles viel net op tijd in de juiste plooi, het weer werkte volop mee en enkel het hoge aantal inschrijvingen zorgde nog voor een extra stresske. Al was dat vooral een opsteker en hét bewijs dat ons tornooi nog steeds enorm leeft!
Vanaf donderdag verschenen de eerste tentjes en vrijdag kon je er niet meer naast kijken: er was zeker en vast iets te doen in Moerbeke! Het is zalig om al die oude bekenden terug te zien, goedgemutst en klaar voor twee dagen volleybal, vrijdagavond de eerste fuif en, als de fysiek het toelaat, zaterdag nóg een fuifje. De deejays kregen de hele tent vlot aan het feesten. Ons nieuwe drankje, een bekertje of een kannetje Aperol, vloog over de toog; de ijsblokjes hadden geen tijd om te smelten! Maar ook de klassieke drankjes werden gretig besteld. De sfeer was fantastisch, de nacht was lang en de ochtend véél te vroeg.
Toch kwamen alle 118 ingeschreven ploegen zich al vanaf 8 uur netjes aanmelden op het tornooisecretariaat, in de hoop nog even te kunnen uitblazen op het pleintje of nog een lekker ontbijtje te versieren in het scoutslokaal. De belleman klonk iets te luid voor wie een katertje had. Gelukkig hield hij het kort maar krachtig. Onze trompetter daarentegen blies zich de ziel uit het lijf, en daar had niemand wat op tegen.
Met twintig ploegen meer dan vorig jaar was het een pak drukker voor het tornooisecretariaat. Gelukkig zorgde die extra drukte vooral voor een bruisende sfeer. En zoals de traditie het wil, pakten heel wat ploegen opnieuw uit met originele, gepersonaliseerde of ludieke outfits. Het zijn precies die dingen die ons tornooi zo bijzonder maken.
Onze twee omroepers, Stijn en Tom, verdienen zeker een pluim. Met hun vlotte aankondigingen, humor en enthousiasme houden ze tijdens het tornooi de sfeer erin. Ze zijn al lang veel meer dan een stem door de luidsprekers: ze bepalen mee het gezicht en de ziel van ons tornooi.
De hele zaterdag verliep het tornooi vlekkeloos en op schema. Dat moest ook, want er waren afspraken gemaakt voor een pre-party Buzz Rave van We_are_buzzin, een fel gesmaakt extraatje. De twee deejays deden het hele pleintje swingen en zo dansten onze sportievelingen bijna naadloos de tweede fuif in. Voor sommigen was dat net iets te veel van het goede en zo kregen we zondagochtend met enkele forfaits af te rekenen. Ons ervaren tornooisecretariaat wist hier gelukkig wel raad mee.
Onder een stralend zonnetje werden op zondag nog een hele reeks wedstrijden gespeeld voor een mooie eindrangschikking. De origineelste naam ging dit jaar naar “’s Avonds een poes en ’s ochtends een kater”. De Pinaiseschijters schitterden opnieuw in de mooiste outfit, helemaal schots, tot onder de rok 😊. En M. V. Criekinge van Poperinge kreeg de titel van beste ambassadeur van ons tornooi, omdat hij het opnieuw voor elkaar kreeg om zo veel ploegen in te schrijven.
In de reeks Dames A nam het team “Tegen, tegen, tegen” de beker mee naar huis. Bij Dames B kroonde “Block’n Roll” zich tot kampioen en “De Vrijpostige Postkoetspoetsers” wonnen, net als vorig jaar, de beker in Heren Nationaal. Er waren natuurlijk ook in alle andere reeksen bekers voor de eerste, tweede en derde plaats, allemaal geschonken door lieve sponsors uit Moerbeke en omstreken.
En dan, voor je ’t goed en wel beseft, was het alweer voorbij. Op het pleintje werd nog flink nagefeest en de laatste bonnetjes werden geruild voor een kannetje of bekertje van wat er nog te drinken viel. Geen Aperol meer, want die was zo’n succes dat we er zondag al snel doorheen waren. Maar bij mijn weten is er toch niemand met dorst naar huis gegaan!
Het doet enorm deugd dat de Moerbekenaren fier zijn op deze happening in hun gemeente, die zelfs even tijdens het weerbericht op VRT 1 te zien was. We doen er alles aan om de hinder voor de omwonenden zoveel mogelijk te beperken. Op een paar kleine uitzonderingen na kregen we daar gelukkig nauwelijks opmerkingen over. De aandachtspunten nemen we mee, zodat we het volgend jaar nóg beter kunnen doen.
Opnieuw een heel dikke dankjewel aan al onze deelnemers en sponsors, maar vooral ook aan al die fantastische vrijwilligers. Zij zijn de onmisbare steun en de ruggengraat van ons tornooi. Samen met hen maken we er elk jaar opnieuw iets bijzonders van!
